Super Lyrics
Poetki
Jedną z polskich poetek, o których znamy z pięknych utworów była przedstawicielką Młodej Polski. Jeżeli chodzi o wiersze, to właśnie Maria Komornicka pisywała piękne utwory o miłości. Pisywała na podstawie porównań, że pierwsza miłość jest prawdziwa, gdzie oczy świecące cudownie, zaś dusza śpiąca ohydnie. Stosowała na przemian kocham – nienawidzę (cienka granica), dodatkowo ujmując zwrot do niej i do niego. Jej wiersze to: Czemu, Dwie moce, Klęska, Tęsknota, Miłość, Przeszłość, Na rozdrożu, Hołd, Susza, Uparci itp. Stosowała wyrazy określające bezwstydnie, bezwzajemnie, on cudny a zarazem – głupi. Komornicka pisała w wierszach on kocha i nie kocha, dlatego coraz bardziej wzbudzały utwory znaki zapytania. Inne wersy to: on w obawie odrzucenia miłości (paradoks), jednocześnie nie dopuszcza ją w pełni do swojej duszy. Poetka głosiła, że dusza tępa to mądre, zwycięskie ciało, które szydzi, znieważa i policzkuje. Kazimiera Zawistowska stosowała zderzenie wersów w różnych jakościach, np. apostrofa do kwiatów. Stosowała z Micińskim i Kasprowiczem lirykę ekspresjonistyczną.