Super Lyrics
Secesja
Zainteresowanie wzbudzały utwory o cechach typowo impresjonistycznych. Takim wierszom nieraz załączano reprodukcje obrazów, które korespondowały z treścią. Wiersz „Melodie zmierzchu” L. Staffa, to Młoda Polska tatrzańska, która oderwała się od dekadencji jako uwielbienie przyrody. Stanowiło to pokazywanie jej piękna. Inne wiersze to: „Wspomnienie” i „W malinowym chruśniaku” B. Leśmiana. Wtedy też pisarze pisali wiersze odrywając się od stylu poprzedników. Był to czas secesji, gdzie dążono do zaobserwowania kwiatu, czerpania najgłębszych źródeł natury, pospolite myśli, niegodne poezji. Towarzyszyła temu makroskopia jako powiększanie do nienaturalnych rozmiarów. Wymaga mocnego zarysowania falistych linii. Tak samo w secesji przecież towarzyszyły takie tematy w malarstwie, dlatego w literaturze nie mogło tego zabraknąć, opisywanych ciepłych kolorów. Charakterystyczne były : asymetria, kapryśność i smukłość, zaś przedstawicielką tej poezji była Maria Pawlikowska – Jasnorzewska. Był to wielki rozkwit słowotwórstwa w owej dziedzinie.