Super Lyrics
Żywoty
Wartość literacka utworów była zróżnicowana, stąd niewiele przetrwało do dziś w literaturze. Żywoty świętych pisane były prozą ale szczególnie wierszem, jako utwory samodzielne. W literaturze hagiograficznej utwory żywotów świętych zaczynały się od inwokacji, czyli od uroczystego zwrotu do Chrystusa, żeby dopomógł w stworzeniu doskonałej opowieści o życiu świętego. Priorytetem utworu hagiograficznego było opowiadanie o życiu bohatera. Poruszano więc temat pochodzenia, życiowych wyborów bohatera i inne motywy z tym związane. Żywoty świętych pisane wierszem, powinny kończyć się cudowną śmiercią bohatera. Fabułę typowego żywota można ułożyć w schemat hagiograficzny tj.: Prolog – przyczyny opisywania żywotów świętych. Narrator musi się niejako wytłumaczyć przed świętymi i przeprosić za swoją nieudolność względem boskiego ideału. Błaga Boga o pomoc w pisaniu o świętych Pańskich. Do najważniejszych żywotów świętych zaliczamy: Legenda o św. Aleksym itp., Kwiatki św. Franciszka, Żywoty świętych Pańskich i nowego Zakonu 1579 Piotra Skargi. Była to najstarsza polska hagiografia.